موزه جنگ افزارهای زمینی کامبوج


در ابتدا موزه لندماین کامبوج در کنار دکه بلیط فروشی پارک انگکور وات، در کنار رودخانه سیم ریپ واقع بود و در سال ۲۰۰۶ دستور به بستن آن صادر شد. بعد از اینکه موزه دیگر فعالیت نمی کرد، یک خیریه کانادایی که توسط فیلم سازی به نام ریچارد فیتوسی راه اندازی شد، صندوق بودجه موزه لندماین را ساخت تا بتواند برای افتتاح مجدد آن، پول جمع کند. پس از آن، در کنار بنای مذهبی بانتای سری، زمین انتخاب شد و با کمک اهدا کنندگانی از سراسر جهان، موزه لندماین کنونی در سال ۲۰۰۷ افتتاح شد.

بخش تسهیلات امدادی موزه، بیش از ۲۰ کودک را از روستاهای کوچک اطراف کامبوج نگهداری می کرد. این کودکان در مدارس دولتی ثبت نام می شدند تا بتوانند به تحصیلات خود ادامه دهند که این موضوع بسیار برای پیشرفت آن ها بسیار مناسب بود. این بخش همچنین بخش آموزشی خصوصی خود را داشت که شامل یک سایت کامپیوتر، کتابخانه، کلاس های زبان انگلیسی و زمین بازی بود و حدودا ۱۴ کارمند داشت. بخش تسهیلات همچنین از داوطلبان برای تدریس زبان، کار در موزه و کمک های اداری در دفتر، کمک می گیرد.

در سال ۲۰۰۸، با کمک صندوق بودجه موزه لندماین، یک خیریه دیگر و همچنین خود اکی را، یک سازمان مردم ‌نهاد به نام Cambodian Self Help Demining (CSHD) در اینجا راه اندازی شد. البته CSHD از موزه جداست و به عنوان یک سازمان مردم نهاد کار می کند و کار اصلی آن ها، غیر فعال کردن مین های زمینی در سراسر کشور کامبوج است.

Leave a Comment